W ostatni weekend sierpnia w Komarowie i Wolicy Śniatyckiej odbędą się obchody 97. rocznicy Bitwy pod Komarowem, nad którymi patronat honorowy objął Prezydent RP Andrzej Duda. W inscenizacji bitwy pod Komarowej wezmie udział 250 kawalerzystów!

Informacje o programie obchodów zostały przekazane przez organizatorów 17 sierpnia w Delegaturze LUW w Zamościu podczas konferencji prasowej. W konferencji udział wzięli Tomasz Dudek - prezes Stowarzyszenia "Bitwa pod Komarowem", poseł Sławomir Zawiślak - prezes Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Okręg Zamość, major Wojciech Brykner - cz. p. o. dowódca 25. Batalionu Lekkiej Piechoty w Zamościu oraz Witold Marucha - sekretarz ŚZŻAK Okręg Zamość.

W sobotę (26 sierpnia) o godzinie 18 rozpocznie się capstrzyk na cmentarzu w Komarowie, a po nim msza święta za poległych ułanów oraz koncert orkiestry wojskowej.

Najbardziej widowiskowa część obchodów odbędzie się dzień pózniej, w niedzielę 27 sierpnia w Wolicy Śniatyckiej.

O godz. 12 rozpocznie się Święto Kawalerii Polskiej, w ramach którego publiczność będzie mogła zobaczyć inscenizacje epizodów bitwy pod Komarowem z 1920 roku, pokazy wyszkolenia kawaleryjskiego szwadronów ochotniczych a także Szwadronu Kawalerii WP. Zostanie zaprezentowany również pokaz współdziałania jednostek konnych z wojskami operacyjnymi, jak też wojskami obrony terytorialnej.

Od godziny 10 do 11 będzie można zwiedzić obóz kawalerii.

* * *

Stoczona 31 sierpnia 1920 roku bitwa pod Komarowem była dopełnieniem zwycięstwa wojsk polskim pod Warszawą ("cudu nad Wisłą").

W jednym z największych całodziennych bojów konnych XX wieku stanęły naprzeciw siebie złożona z 4 Dywizji Kawalerii oraz Brygady Specjalnej Armia Konna Siemiona Budionnego po stronie bolszewickiej i Pierwsza Dywizja Jazdy, dowodzona przez płk Juliusza Rómmla po stronie polskiej.

Pomimo olbrzymiej przewagi w liczebności i sprzęcie (ok. 4 do 1) armia Budionnego, po całodziennym boju poniosła pod Komarowem klęskę. Bitwa pod Komarowem miała duży wpływ na wstrzymanie ofensywy bolszewickiej na Lublin, a w dalszych perspektywach na przyspieszenie zakończenia wojny. Zakończyła się wielkim zwycięstwem polskiego oręża i przeszła do historii jako ostatnia wielka bitwa kawalerii.

Straty po stronie polskiej sięgnęły prawie 25 procent stanu (300 ludzi zabitych i rannych, 500 koni zabitych).