Poetycki "Wieczór z autografem"

W sali koncertowej Muzeum Zamojskiego udostępnionej dzięki uprzejmości dyrektora Andrzeja Urbańskiego miał miejsce "Wieczór z autografem" Gabrieli Jaworskiej i Aliny Doroty Paul, poetek z Grupy Literackiej "Akapit".

W refleksyjny nastrój wprowadziła nas Debora Kramarek - skrzypaczka z Lublina, wykonując "Meditacion".

Pani Maria Duławska przedstawiła sylwetki i dorobek literacki obu pań, zaś

ks. prof. Krzysztof Guzowski z KUL - znajdując wspólne elementy obu poetek za Kiergegaardem - zanalizował wiersze w trzech płaszczyznach; estetycznej, etycznej i religijnej, kierując pod adresem "bohaterek" wieczoru wiele ciepłych uwag.

A.D. Paul i G. Jaworska, rozpoczęły od wierszy o Bogu, o Maryi, o papieżu Janie Pawle II, o Zamościu i okolicy, by kolejno odczytać wiersze poświęcone rodzicom i bliskim, następnie odczytały utwory poświęcone przyrodzie Roztocza, wspomnieniom z Tatr, by zakończyć "dziękczynieniem" za bliskie sercu Osoby i miejsca.

Muzyczną ilustracją prezentowanych wierszy były utwory J.S. Bacha i H. Wieniawskiego w wersji skrzypcowej, z wdziękiem i ekspresją zagrane przez Deborę Kramarek.

Spotkanie uświetnił swą obecnością J.E. ks. bp dr Wacław Depo i jego współpracownicy - ks. dr Wiesław Galant i mgr Anna Matelak.
Miłym akcentem wieczoru było krótkie wystąpienie J.E. ks. biskupa nawiązujące do twórczości Norwida. Mówca zauważył, że przedstawiane utwory stały się dobrym pretekstem, by się wspólnie spotkać - co też długo i miło trwało przy skromnym poczęstunku.

Każdy miał możliwość porozmawiać z ks. biskupem, którego wyraźnie cieszyła obecność swoich diecezjan.
Na tym zakończyło się spotkanie i "Wieczór z autografem" przeszedł do historii regionu.

"Dziękczynienie"

Dziękuję Ci, Panie
za Twe Słowo
co jak pochodnia
rozświetla ciemne doliny w życiu

Dziękuję Ci, Panie
za Maryję,
co jest jak światło Poranka
na mojej wąskiej ścieżce przez góry

Dziękuję Ci, Panie
za przyjaciół
co jak lampy pełne oliwy
stawiasz na moich drogach

Dziękuję Ci, Panie
za aniołów
co jak tarcze
bronią mojego pokoju serca
odbijają ode mnie pociski złego

Dziękuję Ci, Panie
za świętych, co jak słoneczniki
uczą mnie uśmiechu
przez łzy

Dziękuję Ci, Panie
za przyrodę
co jest jak balsam wieczoru
na zmęczone ciało.

Zobacz podobne:
     Być jak Maria Duławska / 2012-04-16
     Benefis Marii Duławskiej / 2012-04-05
     Poezja słowa, poezja obrazu / 2011-05-17
     Niepokorna poezja Marii Duławskiej / 2010-12-13
     Autoportret pisany wierszem - rozmowa z Marią Duławską / 2010-12-02
     Wieczór autorski Marii Duławskiej / 2010-12-01
     Młodzi literaci spotkają się na schodach / 2010-03-12
     IV Zimowe Spotkania Muzyczno - Poetyckie / 2009-12-10
     Poeci obecni słowem... / 2009-11-17
     Piotra Szewca "Moje zdanie" / 2009-10-25
     Piotr Szewc i "Moje zdanie" / 2009-10-09
     Nagrodzona za zasługi dla kultury ludowej / 2009-09-10
     Konkurs Poetycki im. St. Buczyńskiego rozstrzygnięty / 2009-05-22
     Konkurs sonetów o miłości / 2009-05-12
     Monodram zamościanina najlepszy / 2009-04-29
     Konkurs "Przebudzeni do życia" rozstrzygnięty / 2009-04-27
     Oddaj głos na "Dom na wyrębach" / 2009-04-16
     Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Bolesława Leśniana - odwołany / 2009-04-07
     Rzecz o poecie  Piotrze Linku / 2009-03-23
     Piotr Linek - tropiciel życia / 2009-03-23

Warto przeczytać:

[do góry]