Nikt nie pamiętał kto i kiedy tak dziwacznie oraz nie po psiemu go nazwał. Bo gdyby to był Burek, Azor, Kruczek, a nawet Ciapek, ale żeby Panek? Nie potrafiłem tego zrozumieć, ani nawet nie próbowałem wyjaśnić, komu przyszedł do głowy tak absurdalny pomysł. [...]

Pamiętam ją z czasów, kiedy była jeszcze małym źrebiątkiem. Już wówczas fachowcy mówili, że będzie piękną i dorodną klaczą. I nie mylili się, piękniała oraz rosła o wiele szybciej niż ja. [...]

Żyła chyba od zawsze. Potężna, z ogromnym, zaokrąglonym brzuchem, szczególnie po powrocie z pastwiska lub po zimowym przydziale siana, wielkimi rogami oraz zwisającym niemal do ziemi i nabrzmiałym do granic możliwości wymieniem. [...]